Sztuka współczesna wobec mechanizmów pamięci indywidualnej

02.04.2014
W ostatnich badaniach socjologicznych i kulturoznawczych podnoszona jest kwestia kryzysu w pamięciologii, która z fazy boomu i spektakularnego rozkwitu przeszła w fazę niepokojącego przerostu. Lawinowa ilość publikacji w tej dziedzinie nie dotyczy jednakże badań na polu sztuki współczesnej.

O ile problematyka pamięci zbiorowej, szczególnie pamięci zbiorowej po Zagładzie, jest chętnie analizowana w kontekście sztuki krytycznej i postpamięci, to kwestia pamięci indywidualnej zajmuje dużo skromniejsze miejsce w piśmiennictwie analizującym sztukę współczesną.

Socjologowie i kulturoznawcy podnoszoną ostatnio kwestię kryzysu w pamięciologii, która z fazy boomu i spektakularnego rozkwitu przeszła w fazę niepokojącego przerostu. O ile problematyka pamięci zbiorowej jest chętnie analizowana w kontekście sztuki krytycznej i postpamięci, to kwestia pamięci indywidualnej zajmuje dużo skromniejsze miejsce w piśmiennictwie analizującym sztukę współczesną.
Sesja naukowa będzie okazją do rozważań na temat następujących kwestii: Jak w twórczości współczesnych artystów ujawnia się ta skomplikowana gra pomiędzy różnymi wymiarami pamięci? Jakie przybiera formy? Jakie rządzą nią mechanizmy i prawidłowości? Jak pamięć biograficzna uzewnętrznia się w sztuce i konstytuuje dzieło?
×
Dodano do koszyka:

Kontynuuj zakupy Przejdź do koszyka