Csaba G. Kiss był profesorem Uniwersytetu im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie, a do 2010 roku także wykładowcą w Katedrze Kultury Polskiej na Wydziale Polonistyki oraz w Katedrze Hungarystyki Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował również jako profesor wizytujący i wykładowca na uniwersytetach w Berlinie, Francji, Nitrze, Pradze i w Zagrzebiu. Współpracował z naszą instytucją niemal od początku jej istnienia. Jego wybór esejów i szkiców, pt. „Lekcja Europy Środkowej: eseje i szkice”, otwierał naszą serię Biblioteka Europy Środka. W latach 2014-2022 był członkiem Rady Programowej MCK.

Zainteresowania naukowe prof. Csaby G. Kissa koncentrowały się na zagadnieniach takich jak nacjonalizm, mity i symbole narodowe w kulturze Europy Środkowej, stosunki węgiersko-polskie i węgiersko-słowackie. Prof. Jacek Purchla we wstępie do wyboru esejów i szkiców prof. Kissa, wydanych przez Międzynarodowe Centrum Kultury w 2009 roku, pisał: „Csaba Kiss jest jednym z naszych najwierniejszych Przyjaciół, a zarazem prawdziwym misjonarzem idei Europy Środka (…). Węgier, który tak wiele wysiłku włożył nie tylko w badanie tożsamości własnego narodu, lecz może przede wszystkim w zrozumienie duszy swoich słowiańskich sąsiadów”.

Doświadczenie węgierskiego października 1956 – tak ważne dla całego jego pokolenia – i reakcja Polaków na te wydarzenia utwierdziły prof. Kissa w przekonaniu, że dialog polsko-węgierski dostarcza klucza i kontekstu dla zrozumienia dziejów obu krajów, a także ich miejsca
w kulturze i cywilizacji europejskiej. W 2019 roku otrzymał Nagrodę Rady Miasta Krakowa Nowa Kultura – Nowej Europy im. Stanisława Vincenza, za wybitne osiągnięcia w popularyzacji kultury Europy Środkowo-Wschodniej. Był również członkiem Rady Naukowej Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność.

Liczne książki autorstwa prof. Csaby G. Kissa składają się na fascynujący obraz literatury, kultury i zagadnień narodowościowych w naszym regionie. Jego prace wydawane były m.in. we Francji, Niemczech, Słowacji, Chorwacji i w Polsce. Na polskim rynku wydawniczym ukazały się „Dziennik polski (1980-1982)” (Instytut Lingwistyki. Filologia Węgierska UAM, Poznań 2000), „Lekcja Europy Środkowej: eseje i szkice” (Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2009), „Powinowactwa wyszehradzkie. Wspomnienia, szkice, eseje” (Wydawnictwo Studio EMKA, Warszawa 2016).