25 listopada 2015 – 31 stycznia 2016

Wystawa była też okazją poznania wyjątkowości nieznanego szerzej w Polsce ormiańskiego obrządku i kilkusetletnich dziejów Ormian we Lwowie. Oprócz dzieł Rosena i historii ich konserwacji, pokazane zostały prace jakie na rzecz katedry przygotowali krakowscy artyści, Franciszek Mączyński i Józef Mehoffer.

Od 2008 do 2019 roku prace konserwatorskie przy malowidłach w katedrze prowadzone są pod nadzorem absolwentów Akademii Dziedzictwa, studiów podyplomowych realizowanych od 2001 roku przez Międzynarodowe Centrum Kultury wspólnie z Małopolską Szkołą Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.

Jan Henryk Rosen (1891–1982) wychował się i wykształcił w Paryżu i Lozannie, ale nigdy nie odebrał formalnej edukacji artystycznej: rysować i malować nauczył się w pracowni ojca. Przez pewien czas był sekretarzem Ignacego Jana Paderewskiego i towarzyszył mu między innymi podczas negocjacji w Lidze Narodów w Genewie, decydujących dla kształtu odradzającego się państwa polskiego. Przez rok (1922–1923) był też urzędnikiem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Warszawie, ale zrezygnował z pracy, by zająć się malarstwem. W pierwszej połowie lat dwudziestych XX wieku tworzył niewielkich rozmiarów obrazy o tematyce religijnej, inspirowane sztuką średniowieczną i żywotami świętych (zwłaszcza „Złotą legendą” Jakuba de Voragine). To właśnie te obrazy zachwyciły grono krytyków i amatorów sztuki, w tym arcybiskupa Józefa Teodorowicza, który zaproponował Rosenowi wykonanie monumentalnych malowideł w katedrze ormiańskiej. Dzieło to otworzyło mu drogę do kariery malarza kościelnego, a także zapewniło nominację na profesora Politechniki Lwowskiej (1930–1934).

***
Po pokazie w MCK wystawa była przedstawiana w wielu innych miejscach. 

W 2016 roku zaprezentowano ją w Muzeum Lubelskim w Lublinie (luty–marzec), Muzeum Architektury we Wrocławiu (czerwiec–wrzesień), Miejskim OśrodkuKultury w Jarosławiu (wrzesień), Muzeum w Tykocinie – Oddziale Muzeum Podlaskiego w Białymstoku (wrzesień–październik), Muzeum Zamek Górków w Szamotułach (listopad) i na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie (grudzień 2016 – styczeń 2017).

W 2017 roku kolejne pokazy zostały przygotowane w Pałacu Schoena w Sosnowcu (kwiecień–maj) i w Muzeum Miedzi w Legnicy (czerwiec–wrzesień). W odpowiedzi na inicjatywę ambasady RP w Armenii MCK przygotowało ormiańskojęzyczną wersję wystawy. Ekspozycja została zaprezentowana w Narodowej Galerii Armenii w Erywaniu (kwiecień), w Muzeum im. Mhera Abeghyana w Echmiadzinie (czerwiec), w Jermuku (październik) oraz w Muzeum Geologicznym w Jeghegnadzorze (październik–listopad). Ten ostatni pokaz otworzył min. Jarosław Sellin, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Prezentacje wystawy w innych miastach:

• Brzeżany, wrzesień 2026 
  
• Iwano-Frankiwsk, maj 2026
  
• Kijów, marzec – kwiecień 2026 
  
• Skierniewice, lipiec – sierpień 2021 
  
• Kielce, luty – maj 2021
  
• Przemyśl, luty – marzec 2020
  
• Wilanów, październik – listopad 2019
  
• Legnica, czerwiec – wrzesień 2017
  
• Jeghegnadzorz, października – listopad 2017 (ormiańskojęzyczna wersja wystawy)
  
• Jermuk, październik 2017 (ormiańskojęzyczna wersja wystawy)
  
• Echmiadzin, czerwiec 2017 (ormiańskojęzyczna wersja wystawy)
  
• Erywań, kwiecień 2017 (ormiańskojęzyczna wersja wystawy)
  
• Sosnowiec, kwiecień – maj 2017
  
• Szczecin, grudzień 2016 – styczeń 2017
  
• Szamotuły, listopad 2016
  
• Tykocin, wrzesień – październik 2016
  
• Jarosław, wrzesień 2016
  
• Wrocław, czerwiec – wrzesień 2016
  
• Lublin, luty – marzec 2016

***
Autorem większości zdjęć (zarówno na wystawie, jak i w towarzyszącym jej albumie) jest Paweł Mazur.

Drukuj