Okazją do dyskusji była książka pt. „Zmiana warty. Dziedzictwo na przełomie XX i XXI wieku”, która ukazała się po polsku staraniem MCK w ramach serii Heritologia pod redakcją prof. Jacka Purchli.

Przygotowany we współpracy z autorem wybór stanowi pierwszą polskojęzyczną prezentację wyjątkowego wkładu Tunbridge’a do światowych badań nad dziedzictwem. Publikacja powstała z okazji Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego 2018.

Pochodzący z Wielkiej Brytanii, ale od lat związany z Uniwersytetem Carleton w Ottawie, geograf od lat 70. XX wieku pracuje nad wypromowaniem badania nad dziedzictwem i stworzeniem z nich odrębnej dyscypliny naukowej. Z racji swojego dorobku uznawany jest dzisiaj za jednego z najważniejszych badaczy takich zjawisk jak dziedzictwo przemocy, mroczna turystyka, społeczny wymiar dziedzictwa czy miasta historyczno‑turystyczne.

John Tunbridge (1943) – absolwent Uniwersytetu w Cambridge (St. John’s College) oraz Uniwersytetu w Bristolu (doktorat). Od końca lat 60. związany z Uniwersytetem Carleton w Ottawie, gdzie uzyskał stopień profesora. W latach 70. ubiegłego stulecia należał do wąskiej grupy pionierów „heritologii” i jest powszechnie uznawany za jednego z założycieli dyscypliny. Należy do najwybitniejszych badaczy takich zjawisk jak dziedzictwo przemocy, mroczna turystyka, społeczny wymiar dziedzictwa czy miasta historyczno-turystyczne (zwłaszcza portowe). W swoich pracach kładzie nacisk na fakt, że waga pojęcia, jakim jest „dziedzictwo”, zależy przede wszystkim od zadania pytania „czyje dziedzictwo?”. Swoje interdyscyplinarne badania prowadził między innymi w Australii, Malcie, Republice Południowej Afryki, Wielkiej Brytanii oraz na wyspach Oceanu Atlantyckiego. Zaowocowały one imponującym dorobkiem naukowym, na który składa się blisko 150 publikacji, w tym sześć monografii. W dorobku Tunbridge’a istotna jest wieloletnia współpraca z Gregorym Ashworthem. Przez ponad trzydzieści lat obaj naukowcy współpracowali przy około pięćdziesięciu projektach badawczych.