„Polska melancholia przypomina rozsławiony przez Orhana Pamuka hüzün – specyficzny rodzaj smutku właściwy dla tureckiej kultury. Jest to nostalgia za rzeczywistością, która się nie zrealizowała, za dawną świetnością, która przeminęła i przepadła w odmętach przeszłości” twierdzi Mira Marcinów, autorki „Historii polskiego szaleństwa”.

Katarzyna Szalewska dodaje, że hüzün to melancholia starzejącego się miasta, zamieszkiwanego przez ustawicznie i po cichu smutnych ludzi, których stan koresponduje z nastrojem Stambułu. W krajach, które doświadczyły upadku dawnej, nawet idealizowanej, świetności, gdzie ludzie pielęgnują o niej wspomnienia, mierzenie się z krytyką własnego dziedzictwa i przeszłości jest bardzo trudne.

Katarzyna Szalewska – doktor nauk humanistycznych, adiunkt na Uniwersytecie Gdańskim, autorka monografii „Pasaż tekstowy. Czytanie miasta jako forma doświadczania przeszłości we współczesnym eseju polskim” oraz książki „Urbanalia – miasto i jego teksty”, współredaktorka książek naukowych, autorka licznych artykułów w tomach zbiorowych i czasopismach. Zajmuje się humanistycznymi studiami miejskimi, badaniami spacjalnymi oraz związkami między literaturą i historią.

Spotkanie poprowadził Bartosz Sadulski.