Celem 4. edycji konferencji była dyskusja i analiza wzajemnych relacji pomiędzy dziedzictwem a społeczeństwem. Decyzja o priorytetowym potraktowaniu kwestii wpływu dziedzictwa na współczesne społeczeństwo w wymiarze kulturowym, politycznym i gospodarczym związana była z diagnozą stanu badań w zakresie studiów nad dziedzictwem. Od dłuższego już czasu więzi pomiędzy społeczeństwem a dziedzictwem uznaje się za jeden z najważniejszych aspektów debaty poświęconej spuściźnie ludzkiej, zarówno tej materialnej, jak i niematerialnej.
Istotne dla organizatorów konferencji było też rozpoznanie Briana Grahama, Gregory’ego Ashwortha i Johna Tunbridge’a, którzy twierdzą, że kategoria dziedzictwa powinna być rozszerzona na „niemal wszelkie rodzaje międzypokoleniowej wymiany czy relacji, które zostają nawiązane zarówno pomiędzy społecznościami, jak i jednostkami – i to bez względu na to, czy są chciane, czy też niechciane”. Wedle autorów tej koncepcji to ludzie są „twórcami dziedzictwa”. Stąd kilka najważniejszych pytań, które postanowiono postawić w ramach 4. Forum, brzmiało następująco: Jaki jest dziś stosunek społeczeństwa do kwestii dziedzictwa – do jego istotnej, choć często trudnej przeszłości? W jaki sposób dziedzictwo kształtuje społeczności, w których żyjemy? Kto jest właścicielem dziedzictwa i dlaczego? Jakie są jego społeczne funkcje? O czym chcemy pamiętać, a o czym często staramy się zapomnieć?
WYKŁAD INAUGURACYJNY: „Możliwości i obowiązki organizacji pozarządowych jako opiekunów dziedzictwa kulturowego”, Tamás Fejérdy.
Podczas dwóch dni trwania Forum w ramach czterech głównych bloków tematycznych (tj. dziedzictwo niechciane, ochrona dziedzictwa w świetle współczesnych wyzwań społecznych, konstrukcje pamięci oraz dziedzictwo i wspólnoty / społeczności) zaprezentowane zostały referaty 71 badaczy z 20 krajów: Austrii, Białorusi, Chorwacji, Czarnogóry, Czech, Grecji, Holandii, Irlandii, Malty, Niemiec, Polski, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii i Włoch.
Organizatorem Forum było Międzynarodowe Centrum Kultury
Do wygłoszenia wykładów plenarnych zaproszono grupę wybitnych badaczy dziedzictwa: prof. Sharon Macdonald z Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie / Uniwersytetu w Yorku; prof. Johna Tunbridge’a, emerytowanego profesora Uniwersytetu Carleton w Ottawie; oraz prof. Roba van der Laarse z Uniwersytetu Amsterdamskiego. Podczas gdy John Tunbridge w swoim wykładzie dokonał historyczno‑krytycznej diagnozy stanu badań nad dziedzictwem i postulował szerszy zwrot w kierunku niematerialności zjawiska, Sharon Macdonald, na podstawie prowadzonych przez siebie trzech międzynarodowych projektów badawczych, próbowała zaprezentować nowe tendencje i modele refleksji nad dziedzictwem oraz mechanizmy aktywizacji konsumentów / użytkowników dziedzictwa. W swoim wystąpieniu Rob van der Laarse ogłosił zmierzch paradygmatu Holokaustu w studiach nad pamięcią oraz powrót tak zwanych wojen pamięci w sytuacji zwiększających się nacjonalizmów w Europie. Wszystkie trzy wykłady były szeroko promowane i otwarte dla publiczności. Każdorazowo gromadziły blisko dwustu słuchaczy.
Materiały do pobrania
PDF (0.59 KB)
Drukuj