Eseje zebrane w tomie skupiają się na oddziaływaniu tradycji i pluralizmu na wspólne życie mieszkańców Europy Środkowej i całego kontynentu począwszy od schyłku monarchii habsburskiej, na współczesnych kwestiach sąsiedzkich kończąc.
Powstały na przestrzeni ponad dwudziestu ostatnich lat i dają wgląd w możliwości i potrzebę ponownego odkrywania kulturowej tożsamości Europy z perspektywy skutecznego przezwyciężenia różnic Wschodu i Zachodu. Pokojowe demokratyczne rewolucje, jakie dokonały się w Europie Środkowo-Wschodniej w 1989 roku, po raz pierwszy w historii dały szansę na wykształcenie się wspólnej wizji Europy. Dziedzictwo kulturowe Europy Środkowej spełnia wszystkie warunki, aby stać się przekonującą jej ideą. Kulturotwórcze oddziaływanie tego obszaru polega na doświadczeniu, że różnice kulturowe stanowią o sile jej społeczeństw.
Tłumaczenie: Anna Śliwa
Spis treści
Jacek Purchla, Europejczyk Środka
Słowo wstępne
Część pierwsza
Widziane z Wiednia
Polska i Austria w nowej Europie
„Czwarty dzień w Galicji jeszcze nie nastał”. Przyszłość przeszłości
Środkowoeuropejska tożsamość Austrii
„Volk begnadet für das Schöne”. Uwagi na temat polityki kulturalnej Austrii
Ostatnia utopia. Rola Austrii w powrocie do Europy Środkowej
Część druga
Rola historii w politycznej przemianie Europy Środkowej
Elias Canetti a „niedomknięta” Europa
Praga 1968. Koniec ideologicznej iluzji
Przyszłość Europy. Komentarz do debaty na temat integracji europejskiej po 1989 roku
Część trzecia
Pluralizm. Powrót moderny
Liberalizm, demokracja, nacjonalizm
Geopolityka a społeczeństwo obywatelskie
Humanizm w XXI wieku
Polityczna dyskusja o „kulturze wiodącej” jako krytyka nowoczesności i sekularyzacji
Nota edytorska
Indeks nazwisk
O autorze