Pierwsza polska książka gruntownie i fachowo charakteryzująca sztukę niemiecką po przewrocie hitlerowskim. Autor – profesor UJ, wybitny znawca sztuki współczesnej – zajmuje się architekturą, rzeźbą, malarstwem i plakatem politycznym, prezentując najbardziej znane i charakterystyczne dzieła tego okresu oraz czołowych ich twórców. Powstanie takiej książki, spojrzenie na sztukę niemiecką tamtego czasu oczyma Polaka i potraktowanie jej jako swoistego ostrzeżenia, są uzasadnione chociażby z uwagi na duże zbieżności z tym, co działo się w zakresie sztuki w krajach obozu socjalistycznego.