Twórczość Ensora, wielkiego nowatora, prekursora symbolizmu i ekspresjonizmu, wymieniana jest obok Gauguina i Van Gogha jako swoisty klucz do sztuki XX w. Pod względem formalnym jego dzieło graficzne porównuje się z Rembrandtem i – czasem – Dürerem; ikonograficznie bywa bliski Breughlowi i Boschowi.