Książka przedstawia historię intelektualną idei Galicji – czyli studium miejsca jako pojęcia. Zaczynając bez mała jako ideologiczna tabula rasa, pusta nazwa odnosząca się do części zaanektowanego terytorium, z biegiem swojego historycznego istnienia Galicja obrosła „mitami”, a nawet wieloma przenikającymi się warstwami znaczeń. Symbolizowała rozmaite rzeczy dla swojej zróżnicowanej ludności i nabierała wagi w wypowiedziach polityków i w wyobraźni pisarzy. Książka jest w pewnej mierze opowieścią o dwóch dużych miastach, Lwowie i Krakowie, które projektowały wielkomiejskie spojrzenia na całą Galicję.
Tłumaczenie: Tomasz Bieroń
Spis treści
Podziękowania
Wprowadzenie
1. Galicja wynaleziona. Józefińskie Oświecenie a rozbiory Polski
2. Galicja przywrócona. Polityka Metternicha i komedie Fredry
3. Galicyjskie dzieciństwo Sacher-Masocha. Od pieśni ludowych do rzezi
4. Galicyjski zawrót głowy. Znaczenie rabacji
5. Po rewolucji. Powstanie „Czasu” i wstąpienie na tron Franciszka Józefa I
6. Przeciętny Galicjanin w dobie autonomii. Fantazje i statystyki słowiańskiego Orientu
7. Galicyjski fin de siècle. Widma i upiory
8. Kraina niemożliwości. Początek kolejnego rozdziału
9. Konkluzja geopolityczna. Likwidacja Galicji
10. Epilog z duchami. Galicja po Galicji
Jacek Purchla, Posłowie
Przypisy
Indeks nazwisk
Skorowidz narodowości i grup etnicznych
O autorze