Fenomen muzeów sztuki współczesnej w Europie Środkowej po roku 1989 to temat wciąż niezbadany. Autorka patrzy na muzea i centra sztuki XX i XXI wieku z perspektywy kulturowej, społecznej i politycznej, przez pryzmat światowego muzealnictwa, ale też lokalnych tradycji muzealnych. Stara się oddać charakter instytucji muzealnych w Czechach, w Polsce, na Słowacji i na Węgrzech, znajdujących się – nie tylko w sensie geograficznym – między lokalizmem a Zachodem. Podejmuje kwestie mody na muzea, walorów ikonicznych muzealnej architektury, jej postindustrialnego kostiumu, rewitalizacji, odwołuje się także do
współczesnych przykładów polityki wkraczającej w praktykę zarządzania muzeami. Jest to pierwsze całościowe spojrzenie na region Europy Środkowej z perspektywy współczesnych muzeów.
Spis treści
Wstęp
Podziękowania
Część 1. Instytucjonalizacja sztuki współczesnej w XIX i XX wieku: kontekst zachodni i Europa Środkowa
1.1. Krótka historia muzeum sztuki współczesnej
1.2. Muzealna panorama Europy Środkowej przed transformacją ustrojową
1.3. Kontekst kulturalny po roku 1989
Część 2. Środkowoeuropejskie instytucje sztuki nowoczesnej i współczesnej w latach 1989–2014: między lokalizmem a Zachodem
2.1. W pogoni za ikonami
2.2. Industrialny urok
2.3. Drugie życie architektury religijnej, rezydencjonalnej, obronnej
2.4. Sztuka współczesna w dzielnicach kultury
2.5. Prywatny kapitał – nowa forma mecenatu
2.6. Echa socjalistycznego monumentalizmu
2.7. Centralny program „nobilitacji” sztuki współczesnej – „Znaki Czasu”
Część 3. Muzea sztuki współczesnej w Europie Środkowej – zachodnie czy środkowe?
Ilustracje do części 1–3
Część 4. Atlas muzeów i centrów sztuki nowoczesnej i współczesnej w Europie Środkowej powstałych w latach 1989–2014
Museum Age in Central Europe: Museums and Centres of Contemporary Art (1989–2014)
Bibliografia
Indeks instytucji sztuki