Karta megaeventów w miastach dziedzictwa zawiera zasady i wskazówki mające umożliwić miastom wykorzystanie licznych możliwości wynikających z urządzania megaeventów, a także minimalizację ryzyka związanego z ich organizacją. Podejmuje również wiele tematów, poczynając od nowego sposobu wykorzystania przestrzeni zabytkowych, poprzez przeciążenia obiektów historycznych wynikające z organizacji na ich terenie megaeventów, po zmiany w sposobie rozumienia i postrzegania miejsc dziedzictwa. Dokument porusza także kwestię wyzwań, które megaeventy stawiają przed samorządem lokalnym.
Decydenci mogą korzystać z rekomendacji zawartych w Karcie na każdym etapie podejmowanych działań: podczas rozwijania koncepcji masowych imprez kulturalnych, przy tworzeniu wniosków o tytuł Stolicy lub Miasta Kultury, planowaniu megaeventu oraz długofalowego efektu bądź spuścizny projektu. Ponadto dokument może się okazać użyteczny podczas organizacji innych dużych wydarzeń o charakterze kulturalnym, festiwali oraz megaeventów sportowych – wszystkich, które wchodzą w interakcję z dziedzictwem materialnym i niematerialnym miast.
Karta zawiera trzynaście głównych zasad, ujętych w cztery główne tematy: „Kontekst ma znaczenie”, „Planowanie spuścizny”, „Zarządzanie inkluzywne” oraz „Społeczności i tożsamości”. Towarzyszą im szczegółowe wskazówki oraz rekomendacje, których adresatami są decydenci, organizatorzy wydarzeń, podmioty odpowiedzialne za ochronę i zarządzanie dziedzictwem kulturowym oraz lokalne społeczności. Rozdział Karty zatytułowany „Podstawowe pojęcia” zawiera krótkie definicje najważniejszych terminów pojawiających się w dokumencie.
Z kolei część zatytułowana „Migawki” prezentuje konkretne przykłady realizacji trzynastu zasad zdefiniowanych w Karcie. Przykłady udanego zastosowania tych zasad oraz krytyczna analiza innych przypadków są wskazówkami dla decydentów i organizatorów wydarzeń dotyczącymi dobrych praktyk, najbardziej palących problemów związanych z organizacją megaeventów oraz niewykorzystanych możliwości.
Ustalenia poczynione w dokumencie będą wiążące tak długo, jak długo miasta dziedzictwa będą organizować megaeventy – i to pomimo wielu trudności, które mogą się pojawić. Karta bierze pod uwagę kwestie dystansu społecznego oraz strategii cyfrowych, które mogą odegrać istotną rolę w planowaniu wydarzeń w popandemicznej rzeczywistości, nie przekreślając jednocześnie potencjalnych korzyści dla dziedzictwa kulturowego oraz lokalnych społeczności.