Szukając korzeni tożsamości litewskiej kultury, autorka stanęła wobec zasadniczego pytania: dlaczego Litwini najpierw nie roztopili się w morzu kultury ruskiej, a następnie dlaczego nie utracili swojej tożsamości, gdy przez kilka wieków pozostawali we wspólnocie państwowej z Polską. Aby na nie odpowiedzieć, autorka sięga do przedchrześcijańskich pokładów życia duchowego Litwy, do bogactwa jej mitów i wyobrażeń.