Czy mit Europy Środkowej może stać się spoiwem integrującym miasta położone na przeciwnych biegunach habsburskiej Mitteleuropy? Czy doświadczenie Krakowa i Lublany potwierdza tezę Györgya Konráda, iż „pojęcie Europy Środkowej jest funkcją światopoglądu, a nie przynależności państwowej”? Czy peryferyjność może wyzwolić potencjał kreatywności i generować wartości o wymiarze uniwersalnym? Czym różni się doświadczenie Polaków i Słoweńców wobec Europy i jakie wspólne wyzwania stają dzisiaj przed nami? Publikacja „Kraków i Lublana a mit Europy Środkowej” to zapis konferencji zorganizowanej w Międzynarodowym Centrum Kultury w 2006 r., a zarazem próba odpowiedzi na powyższe pytania.
Spis treści
Jacek Purchla, Kraków i Lublana a mit Europy Środkowej
Simona Škrabec, Krąg z ruchomym środkiem
Walter Lukan, Słoweńcy i monarchia habsburska
Jacek Purchla, Wiedeń a Kraków na przełomie XIX i XX wieku
Stane Granda, Przekształcenie Lublany w stolicę Słowenii
Peter Krečič, Lublana – czy miasto także śródziemnomorskie? Doświadczenie Plečnika
Damjan Prelovšek, „Lublana Plečnika”
Zdzisław Darasz, Literackie portrety Lublany – dawne i nowe, własne i obce
Antoni Cetnarowicz, Polsko-słoweńskie związki polityczne w XIX wieku
Jelka Melik, Kraków w historii polsko-słoweńskich związków
Adam Małkiewicz, Wojsław (Vojeslav) Molè
Notki o autorach
Indeks nazwisk