Przejdź do treści Wyszukiwarka

„Jak dobrze, że jesteś, jak dziwnie, że jesteś!” – część artystyczna wernisażu wystawy rumuńskiej

„Jak dobrze, że jesteś, jak dziwnie, że jesteś!” – performance towarzyszący otwarciu wystawy „Śmiejąc się jednym, płacząc drugim okiem. Sztuka Rumunii z kolekcji Ovidiu Șandora” zaprezentowany w dniu 7.03.2025 w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie.

Koncepcja artystyczna: Joanna Biegacz, Marcin Pańtak, Paulina Semianchuk

Grupa taneczna „Laboratorium Pamięci” pod przewodnictwem Agaty Jędrzejczak w składzie: Weronika Tomaszewska, Ania Kłosowska, Matylda Stolarczyk, Emilia Kutrzeba, Renata Bobel, Paulina Świtalska

Zespół wokalny „Chmara” pod przewodnictwem Aleksandry Zawłockiej

Recytacja: Sebastian Pietrzak

Montaż video / produkcja: Borys Dubiański

Konsultacja językowa: Joanna Kornaś-Warwas

Punktem wyjścia do części artystycznej wernisażu wystawy była interpretacja wierszy rumuńskich poetów i poetek, wśród których znalazły się dzieła takich twórców, jak Constanţa Buzea, Ileana Mălăncioiu, Nichita Stănescu. Idąc za słowami jednego z utworów: Porozmawiajmy, niech słowa jak rylec nabiorą mocy, która zdoła oddzielić wodę od ognia, kamień od kamienia, dzień od nocy. Muzyka, taniec oraz odczuwanie sztuki poprzez ruch odegrają istotną rolę w budowanej wokół wystawy narracji, stając się – w połączeniu z poezją – syntezą sztuk, której orędownikiem jest dr Ovidiu Șandor, właściciel kolekcji prezentowanej na ekspozycji w Międzynarodowym Centrum Kultury.

,,Mamy wspólny język” – głosi hasło sezonu rumuńskiego, który swój początek miał w lipcu ubiegłego roku. Nasza wystawa jest zatem nowym otwarciem, podczas którego, mimo posługiwania się różnymi językami, stajemy się uczestnikami i świadkami wspólnej opowieści budowanej przez sztukę.


Wróć na górę