René Magritte to jeden z najbardziej znanych twórców z kręgu surrealizmu. Poetyckie, przepełnione nastrojową atmosferą prace, na których zwykłe z pozoru przedmioty zyskują niezwykłą aurę i intrygujący charakter, zapewniły artyście nie tylko miejsce wśród klasyków XX wieku, ale również w kulturze popularnej, która na własny użytek przejęła szereg najbardziej rozpoznawalnych motywów z jego twórczości.

Obok malarstwa twórca uprawiał także fotografię, choć ta część jego dorobku przez długi czas pozostawała nieznana.

Wystawa w Międzynarodowym Centrum Kultury pokazało kilkadziesiąt zdjęć powstałych w latach 1928–1955 – materiał, który po raz pierwszy został upubliczniony dopiero po śmierci malarza i wciąż pozostaje niedostatecznie odkryty.

Na fotografiach element artystycznej kreacji łączy się z prywatnym, intymnym światem twórcy i jego najbliższych. Magritte przedstawiał przede wszystkim żonę Georgette – zarazem muzę i jedyną modelkę – oraz przyjaciół i równocześnie współtwórców surrealizmu belgijskiego – poetów i pisarzy – Louisa Scutenaire’a, jego żonę Irène Hamoir, Paula Nougé, Marcela Lecomte’a, Marcela Marïena Camille’a Goemansa i Paula Colineta.

Scutenaire w katalogu do pierwszej fotograficznej wystawy artysty w następujący sposób opisywał te realizacje: W wolnym czasie René Magritte ze szczególnym upodobaniem ustawiał ludzi, swoją żonę, czy przyjaciół w zaaranżowanych przez siebie fikcyjnych sytuacjach. (…) Odbywało się to dokładnie w taki sam sposób, w jaki artysta żonglował elementami przedstawianymi na obrazach, tworząc z nich „inny świat”.

Powstałe podczas wspólnych podróży i  niezobowiązujących spotkań fotografie łączą w sobie dadaistyczny żart, humor, atmosferę burleski z charakterystyczną dla płócien Magritte’a aurą i często wykorzystywanymi motywami.

Pasaże – w hołdzie dla Waltera Benjamina w Portbou (1990–1994) jest chyba najbardziej znanym dziełem Karavana, zrealizowanym w miejscu wiecznego spoczynku tragicznie zmarłego w niewyjaśnionych okolicznościach w 1940 roku niemiecko-żydowskiego filozofa, Waltera Benjamina. Prowadzący prosto w odmęty kotłujących się fal korytarz, to w pewnym sensie droga donikąd, która przypomina o jego tragicznej śmierci.

Kilkadziesiąt zebranych na wystawie zdjęć uzupełnią amatorskie filmy malarza z lat pięćdziesiątych oraz wczesny rysunek i powstała pod koniec życia artysty litografia Trzy jabłka przedstawiająca jeden z jego ulubionych motywów.

Publikacje

Publikacje

Wierność obrazów. René Magritte i fotografia

Autor publikacji: praca zbiorowa

zobacz publikację