utorstwa dwóch ukraińskich artystów związanych ze Lwowem – Wołodymyra Kostyrki i Jewhena Rawskiego. Ich głównym tematem był stan ukraińskiego społeczeństwa w kontekście bieżących wydarzeń tamtego okresu, w szczególności przełomowych dni rewolucji na kijowskim Majdanie Niepodległości w 2014 roku. Prace przybliżyły miejsce i charakter ukraińskiej sztuki w najnowszej historii tego państwa, a także przemiany w świadomości społeczeństwa nieodwołalnie zrywającego więzy długotrwałej zależności od sąsiedniej Rosji.

Na wystawę złożyły się prace powstałe w przeciągu pięciu poprzedzających lat. Wołodymyr Kostyrko i Jewhen Rawski, reprezentujący współczesne pokolenie ukraińskich artystów, identyfikują się z nazwanym tak przez amerykańskiego historyka sztuki, Donalda Kuspita nurtem Nowych Dawnych Mistrzów. Ich figuratywne malarstwo operuje instrumentami najbardziej pasującymi do manieryzmu i baroku. Obrazy Kostyrki i Rawskiego, tak samo jak obrazy manierystów włoskich, charakteryzuje dramatyczna ostrość, przesadna ekspresja postawy i ruchów, kolorystyczne i wizualne dysonanse.

Głównym motywem prac był wizualny komentarz do ewolucji nastrojów społecznych w Ukrainie pierwszych dekad XXI wieku. Od stanu trwania w oczekiwaniu i nadziei na jakąkolwiek zmianę, którą miałby przynieść albo jeden z aktywistów toczących śmiertelną walkę o godność, albo bliżej nieokreślony, wpływowy oligarcha, po wykształcony w obliczu wydarzeń z 2014 roku jednoznaczny już wizerunek ukraińskiego bohatera Majdanu – prace Kostyrki i Rawskiego pokazane w średniowiecznych piwnicach MCK skonfrontowały odbiorców z dramatycznymi wyborami, przed jakimi stawali na co dzień Ukraińcy od Użhorodu po Ługańsk.

Jak pisała kuratorka wystawy dr Żanna Komar, chociaż obaj artyści są przedstawicielami jednego nurtu, ich drogi twórcze są bardzo różne. Wołodymyr, z zawodu historyk sztuki, nieustająco czerpie z przeszłości, w szczególności tej związanej z dziedzictwem dawnej Galicji. W swoich pracach nie stroni od gry skojarzeń i ironii. Jewhen Rawski to z kolei malarz i scenarzysta szczególnie zanurzony w stylistyce zaczerpniętej z tradycji teatru. Jego obrazy ukazują szczególnie skoncentrowany wyraz frustracji i wewnętrznego napięcia, nasilonego zwłaszcza w czasach Janukowycza, w okresie rozgoryczenia, uczucia pustki i społecznej destrukcji.

Kiedy pod koniec 2013 roku w Kijowie zaczęło wrzeć, autorzy porzucili swoje płótna i stanęli w broniących Majdanu szeregach. Od tego czasu prawie nie malowali obrazów – malowali za to kamuflaże na samochodach osobowych, przemieniając je tym samym w pojazdy bojowe, które miały wesprzeć operację antyterrorystyczną na wschodzie kraju.

Realizacji wystawy towarzyszyło wydanie albumu „Ukraina. Czekając na bohatera”.