Album stanowi niewielki pokaz sztuki dwóch współpracujących ze sobą lwowskich artystów średniego pokolenia: Wołodymyra Kostyrki i Jewhena Rawskiego. Ich obrazy – niepokojące w formie i treści – są jak czuły sejsmograf wychwytujący puls niedawnych zdarzeń.

Operując tematami historii sztuki dawnej, z jednej strony adresują swój przekaz do tych nielicznych, którzy potrafią odczytać symbole i znaki, ale ich estetyka hiperrealizmu i kiczu może zaniepokoić bądź poruszyć innych. Pracom towarzyszą trzy teksty: Borysa Filonenki, Żanny Komar i Ziemowita Szczerka, którzy opisują Ukrainę oraz sztukę Kostyrki i Rawskiego przez pryzmat własnych doświadczeń.